Esra Bilir – İstanbul

O gün üniversite sınavına tekrar hazırlanmaya karar verip kendime yeni kitaplar almıştım. Akşam herkes evde bende odamda ders çalışıyordum. Ara ara içerden sesler duyuyordum ama evdekiler kendi aralarında konuşuyorlardır diye çok aldırış etmemiştim. Daha sonra “darbe” dediklerini duydum. Darbe nedir? diye düşündüm. Hiç aklıma gelmezdi böyle bir şey. Sonra içerde hareketlilik oldu ablamın ağladığını duydum. Korktum. Odaya girdim herkes televizyona kenetlenmiş izliyorlar. Ne oldu dedim, baktım o sıra Binali Yıldırım “bu bir darbe girişimidir” diyordu. Darbe değilmiş darbe girişimiymiş oldum bu defa. Sonra çok zaman geçmedi tabi Recep Tayyip Erdoğan “halkımızı sokaklara davet ediyorum, bu bir darbedir” deyince tüylerim diken diken oldu. Babam dışardaydı. Biz evdeydik. Daha sonra telefonlar çalmaya başladı. Herkes birbirine haber veriyordu. O kadar kargaşa, korku hiç unutamıyorum yazarken bile hala tüylerim diken diken oluyor. Çünkü ben darbe nedir bilmem ki hayatımda ilk defa o gün ailemin yüzündeki korkudan anladım.

Amcamızın oğlu aradı abim havaalanına gidecekti. Annem ağlamaya başladı “sen benim tek oğlumsun sana bir şey olur bende geleyim” diye. Sonra babam aradı “Muhammet bende dışarıdayım burada tanklar arabaları ezdi, insanları ezdi çık!” dedi. Abim çıktı, gitti. Havaalanına yakın olduğu için konumumuz uçak seslerini duyuyorduk. Evin üzerinden geçip geri dönüyorlardı. Korku, telaş her şey vardı o gece. Sabaha kadar uyuyamadık. Televizyon başında telefon elimizde evde haber bekledik. O gece sabaha kadar dua ettik, namaz kıldık. Allahım bize yardım et diye. Sabaha karşı ben uyuya kalmışım. Uyandığımda saat 8’di. Gözlerimi açtım ve televizyon açıktı. Artık tehlike geçmişti. Rahat bir nefes aldık ama abim ve babam hala gelmemişti. Yine de hala bir korku vardı tam rahatlamamıştım ta ki Tayyip Erdoğan’ın konuşmasını dinleyene kadar. Çok şükür ki o gece bitti, bitti ama kanlı bitti. Daha sonra arkadaşlarımın ailelerinden duyduklarım, onların yaşadıklarını duydukça daha kötü oldum. Ailesinde gazi olanlar.

Hani ne kadar anlatılabilir bilmiyorum bazen kelimeler duyguları ifade etmekte yetersiz kalır işte tam olarak şu an o durumu yaşıyorum. Allah bir daha öyle bir gece bizlere yaşatmasın. O gece şehit olan insanlara rahmet, ailelerine sabır diliyorum. Bu ülke iyi insanların, aklı vatan-millet kalbi Kuran-iman dolu insanların hatırına ayakta! Rabbim zeval vermesin.

What do you think?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir